Selasa, 26 Julai 2011

Allah rindu mendengarkan rintihanmu....

11 malam. Saya baru sampai rumah. Segera saya bersolat isyak. Selepas bersolat terasa hati begitu sayu. Saya sengaja berlama-lama di sejadah berdoa. Bagai terbayang-bayang keletah anak-anak murid saya sebentar tadi. Kenakalan mereka membuat saya insaf. Kisah hidup mereka juga membuatkan saya berfikir-fikir tentang diri sendiri.

Ya Allah... Diri ini begitu lemah. Sememangnya setiap kali kelas hendak bermula, hati kecil saya akan berteriak "Ya Allah help me!!!". Mengapa saya menjadi begini? Kerana akhirnya saya sedar bahawa hanya kuasa Allah yang mampu membuatkan anak-anak murid saya duduk dengan tenang dan fokus di dalam kelas serta diberi kefahaman. Semuanya adalah kuasa Allah. Tidak kiralah sehebat mana saya berusaha hendak membuatkan mereka faham, saya akan tetap gagal jika Allah tidak mengizinkan. Maka setiap kali kelas hendak bermula, saya merintih di dalam hati meminta belas kasihan dari-Nya..... Adakalanya rintihan itu berterusan walaupun setelah kelas habis......

Selesai melipat telekung, saya merancang untuk masuk tidur. Mata terasa bengkak kerana menangis dan penawarnya adalah tidur.


Tiba-tiba hati terasa sangat nak check email.

Terkejut.
Ada satu email dari seorang sahabat yang sudah lama tidak bersua.
Sahabat lama....


Mari saya kongsikan email tersebut :

Dengan Nama Allah Yang Maha Pengasih Lagi Maha Penyayang
Assalamualaikum Warahmatulla Hiwabarokatuh.
ape khabar Kak Lillah? Sehat ke? Alhamdulillah.
Semoga Allah melimpahi Rahmat-Nya kpada kte smua.
maafkan sy, jika email sy ini menganggu Kak Lillah.
sy sekadar ingin bertanya khabar dn berkongsi cerita
tentang ape yg selama ini sy lalui.
Alhamdulillah, Segala Puji Hanya Kepada Allah.
Zat yg Mulia, Maha Suci Allah.
sy hanyalah hamba Allah yg begitu kerdil.
entah adakah ruang utk sy disisi-Nya nanti.
Kak Lillah, sy bercerita ini, bukan utk membuka
pekung dn mengaibkan diri sy sendiri.
tp, sekadar mahu berkongsi kpda semua,
biarlah kite saling ingat-mengigati, saling nasihat-menasihati.
sekiranya akak ingin menjadikan kisah sy sebgai iktibar
kepada org lain utk saling mengigati dn menasihati,
Dengan Nama Allah, sy izinkan.
Akak, sejak sy mula melangkah masuk ke USM,
banyak yg telah sy lalui. 3 tahun sy disana, 3 tahun
sy menimba ilmu. dengan Rahmat Allah, Dia hadiahkan sy
segulung ijazah. kini, sy sambung pelajaran sy lg di USM,
untuk ijazah ke-2 dlm jurusan Bachelor of Architecture
selama 2 tahun. Alhamdulillah, sy telah habiskan
1 tahun di sini, kini berbaki lg 1 tahun.
sementara cuti semester ini, sy ambil peluang utk
bekerja di Penang. utk meringankan beban abah sy.
Alhamdulillah, dengan Rahmat Allah, hampir 2 bulan sy disini.
Insya'allah, hujung ramadhan nti, tamatlah kerja sy disini.
selepas aidilfitri, sy akan sambung baki pengajian sy di USM
selama 1 tahun.
kisah yg sy ingin ceritakan ini, adalah tentang sy.
hamba Allah yg begitu sombong. angkuh dn bongkak.
selama ini, sy tidak pernah memperakui bahawa Allah itu Maha Besar,
sy tidak pernah mengakui bahawa Allah itu Maha Agung.
sy lalai dengan dunia sy, sy banyak melakukan maksiat, sy banyak
melakukan dosa. dlm sedar atau tidak.
sy lupa Allah, sy tak cintakan Nabi Muhammad (S.A.W).
sy semakin jauh, sy smakin sesat.
sy semakin jahil.
sbgai bukti, org berikan sy amanah, sy tidak tunaikan.
dlu, Pergerakan Perkhidmatan Masyarakat (PPM)
dibawah Pengerusi Saudara Rahimi. dia amanahkan sy
dibawah Biro Serikandi, ttp sy tidak tunaikan amanah itu,
malah sy memperlekehkan lg ape yg diamanahkan.
sy sombong, sy angkuh sesama manusia sndiri.
jauh akak, jauh sgt sy tersesat.
tp, Allah sentiasa memberikan Rahmat-Nya, Nikmat-Nya kepada sy.
ape yg sy minta, selalu dipermudahkan oleh Allah.
tp, sy sombong, sy angkuh dgn Allah.
sepanjang sy di USM, sepanjang sy menjadi manusia,
banyak laluan berduri yg sy lalui.
banyak lorong hitam yg sy gagahi.
banyak dosa yg sy kumpulkan.
dn banyak maksiat yg sy persembahkan.
jika dihitung pasir di tepian pantai, begitu banyaknya dosa
sy kpada Allah, begitu malunya sy pada Allah.
begitu kerdilnya sy pd Allah.
bulan rejab yg lalu. sy muhasabah diri sy sndiri.
adakah selamanya sy harus begini?
sombong dengan semua ciptaan Allah.
angkuh, lupa diri?
terus bergelumang dgn maksiat? dosa?
sampai bila? adakah sy tahu bila Malaikat Izrail akan dtg menjemput sy?
adakah pd saat itu, sempat lg sy memohon maaf pd Allah?

sepanjang bulan rejab, bulan Allah.
sy banyak mendekatkan dri kpada pemilik semesta alam ini, Allah.
jika dulu, sy slalu melengahkan sembahyang, selalu meninggalkan sembahyang,
kini, sy selalu berdoa kepada Allah, kuatkan iman sy, peliharalah solat sy.
Alhamdulillah, kini solat sy jaga, sy sering ke surau atau ke masjid.
sy takutkan Allah. sy takut Allah tidak memaafkan sy.
sy takut, kdg2 sy mengigil bila menyebut nama Allah.
airmata sy tidak henti saat sy merayu kpada Allah.
adakah peluang utuk sy bertaubat?
adakah Allah masih mahu menerima sy?
adakah Nabi Muhammad (S.A.W) mahu syafaatkan sy nti
di akhirat?

sepanjang sya'aban, perlahan-lahan Allah menarik
nikmat-Nya kpda sy. duit sy habis.
sy tidak punyai duit utk makan, ape yg ad,
itu yg sy syukuri.
Allah itu Maha Mengetahui.
mungkin ini adalah ujian Allah buat sy.
selama ini sy lupa, sy alpha.
kini, Allah tarik nikmat Dia pd sy.
tp, sy tidak berputus asa, sy hadapi smua ni
dgn kesyukuran krana Allah msh sygkn sy.
Allah masih berikan sy ruang, peluang utk bertaubat.
Allah itu Maha Pengampun.
Allah sygkan semua hamba-Nya.
kini, sy rindukan kekasih sy, Allah.
sy rindukan cinta sy, Nabi Muhammad (S.A.W),
sy slalu berdoa semoga Kekasih sy tunjukkan jalan
yg lurus, jalan yg Dia redhai.
sy bersyukur, diberikan nafas, diberikan nikmat
utk berjalan, lidah yg basah utk berzikir,
kaki yg kuat utk ke rumah-Nya.
kini, bru sy sedar, sy hanyalah hamba yg lemah.
hamba yg hina. hamba yg jahil.
sy tidak layak utk menjadi hamba yg sombong, angkuh, bongkak.
sy malu atas segala dosa sy, setiap saat,
sy sentiasa bermohon agar Allah kekalkan iman sy.
kuatkan tubuh badan sy, agar sy dapat beribadah kepada-Nya.
Solatku, Ibadahku, Hidupku dn Matiku hanya kerana Allah Taala.
semoga kisah sy ini menjadi pengajaran kpada smua.
amin.
--


Saya membalas email beliau :

Waalaikumussalam wbt....Akak sudah lama tak buka email.. Tiba-tiba hati terdetik nak buka email..
Bersyukur kepada-Nya... Alhamdulillah kerana dalam berjuta-juta manusia, kita terpilih untuk diuji-Nya...Bersyukur kepada-Nya.... Alhamdulillah kerana dalam berjuta-juta manusia, kita terpilih untuk diberi anugerah kemanisan iman....
Inshaallah akak akan share kisah ni.... Sepanjang akak di USM, akak kenal * dan akak tahu serba sedikit tentang *... Tentu sekali menerima email ini suatu perkara yang mengejutkan akak... :'-) Rasa.... terharu! Terima kasih berkongsi... Adakalanya akak pun terasa lemah, berada di dunia luar ni memang mencabar.. Email * ini memberi motivasi pada akak untuk bangkit semula... Semoga Allah sentiasa menyayangi * dan berterusan memberi kemanisan iman kepada *...
*...
Jika kita kehilangan satu dunia, relakanlah....
Asalkan kita tidak kehilangan cinta-Nya.....
Miskin ataupun kaya, cerah ataupun gelap, di sisi Allah, yang MULIA dan
terpandang adalah hati yang penuh ketaqwaan (takut kepada Allah)...
Selamat menyambut Ramadhan.... Moga Allah meredhai kita di dunia akhirat.... Amin.... :'-D
 
Lillah Khalilah

Tiada ulasan:

Catat Komen

Assalamualaikum... :)

Tunjukkan aku kawan jalan mana arah kejayaan....